Economie

Hoe werken cryptomunten?

Charlotte de Montpellier

Charlotte de Montpellier

ING econoom

Cryptomunten en met name de bitcoin halen regelmatig het nieuws, vooral wanneer ze fors in waarde stijgen of dalen. Maar hoe werken die cryptomunten nu eigenlijk? U leest er alles over in onze reeks van drie artikelen over dit onderwerp.

Voor liefhebbers van cryptomunten was 2018 een moeilijk jaar. In het vierde kwartaal kromp de markt voor cryptomunten aanzienlijk. Vanaf het voorjaar van 2019 is de bitcoin wel weer wat aangesterkt, maar de recordniveaus van de afgelopen jaren blijven een verre droom en de volatiliteit is groot. 

Waarde van een bitcoin in euro

Waarde van een bitcoin in euro

De technologie achter cryptomunten

Er bestaan tal van cryptomunten, zoals de ethereum, de ripple, de litecoin. De bekendste is de bitcoin, die in 2008 door een onbekende uitvinder werd bedacht. Hij is gebaseerd op de technologie van ‘gedistribueerde registers’, databases die met een consensusalgoritme gedeeld en gesynchroniseerd worden in een wijdverspreid netwerk. Er is dus geen gecentraliseerd systeem dat elke transactie controleert en goedkeurt (zoals bij het betaalsysteem van Bancontact, bijvoorbeeld). Iedere deelnemer aan het netwerk (een ‘knooppunt’ of ‘node’) heeft daarentegen een kopie van het register van alle transacties sinds de oprichting van het netwerk. Bij elke wijziging van het register, bijvoorbeeld door een betaling te doen, worden alle bestaande exemplaren van het register aangepast 

Hoe worden bitcoins gemaakt?

In de praktijk moeten de deelnemers voor die controle hun computer complexe algoritmen laten oplossen, een tijdrovend proces dat ‘ontginnen’ of ‘mining’ wordt genoemd, naar analogie met de goudwinning. Nadat betalingen zijn gecontroleerd, worden ze gegroepeerd in een nieuw register, dat wordt toegevoegd aan de ‘keten’ (‘chain’) en gedeeld met het netwerk. Als beloning krijgen de ‘ontginners’ (‘miners’) per ontgonnen blok enkele bitcoins. De vergoeding voor het ‘ontginnen’ van bitcoins is de enige bron van geldcreatie en vereist geen tussenkomst van een centrale bank. De software is zo ontworpen dat slechts om de tien minuten een nieuw blok aan de keten kan worden toegevoegd en nieuwe bitcoins in omloop kunnen komen. Als meer ‘miners’ nieuwe bitcoins willen ontginnen, neemt de moeilijkheidsgraad van het proces toe, zodat de geldcreatie altijd constant blijft. Zo wordt een onafhankelijke en constante stroom aan bitcoins gegarandeerd. 

Een gedecentraliseerd systeem

Het nadeel van een gedecentraliseerd systeem is dat er geen centrale autoriteit is waarop gebruikers kunnen vertrouwen. Hoe kunt u zeker zijn dat de persoon die u betaalt wel degelijk de eigenaar is van de bitcoins die hij u stort en de registers niet heeft vervalst? Dat probleem lost bitcoin op met cryptografie en ‘blockchain’-databases. In zo’n database zijn alle gegevens versleuteld, waardoor ze niet meer gewijzigd kunnen worden. Iedere gebruiker heeft een ‘encryptiesleutel’ om transacties uit te voeren en is dus de enige die zijn bitcoins kan gebruiken. Er is dus geen gevaar dat sommige gebruikers de transactiehistoriek in hun voordeel wijzigen of geld verduisteren. Het probleem is dat die informatie versleutelen en nieuwe gegevens toevoegen heel veel rekenkracht vergt, steeds meer naarmate het netwerk groeit en het aantal transacties toeneemt. Dat zorgt voor traagheid – het duurt soms tientallen uren voor een transactie is geregistreerd – en een enorm verbruik van hulpbronnen (computers, elektriciteit ...).

"Iedere gebruiker heeft een ‘encryptiesleutel’ om transacties uit te voeren en is dus de enige die zijn bitcoins kan gebruiken.'